فهرست مطالب

منشا قهوه را می توان حداقل در قرن دهم میلادی جستجو کرد. Coffea Arabica  (با نام مستعار قهوه عربیکا)، گونه غالب قهوه، از جنگل های ارتفاعات جنوب غربی اتیوپی و کوه های یمن سرچشمه می گیرد. بوته‌های قهوه در طبیعت، با گل‌ های سفید و گیلاس‌ های قرمز و بنفش و عطری دلپذیر یک جنگل را به بهشت زمینی تبدیل میکنند.

بحث های قابل توجهی در مورد اینکه چه کسی برای اولین بار فواید آن را به عنوان نوشیدنی کشف کرد وجود دارد. یک داستان درباره یک عارف صوفی اهل یمن است که پس از مشاهده تأثیر انرژی بر پرندگان در اتیوپی، توت ها را چشید. دیگری مربوط به یک چوپان اتیوپیایی قرن نهم است که توت‌ها را نزد راهبی برد و راهب آن‌ها را در آتش انداخت و عطری فریبنده در صومعه ایجاد کرد. داستان سوم مربوط به شاگردی از شیخ ابوالحسن شاذلی است که پس از تبعید به غاری بیابانی در یمن، این دانه جادویی را کشف کرد.

صرف نظر از اینکه کدام داستان را باور می کنید، شواهد باستان شناسی در زیارتگاه های صوفی یمن وجود دارد که نشان می دهد از اوایل قرن پانزدهم به طور منظم در آنجا قهوه مصرف شده است. صوفیان قبل از عبادت از آن برای کمک به تمرکز و نوعی هوشیاری روحی هنگام خواندن نام خدا و عبادت های طولانی مدت استفاده می کردند.

از آنجا قهوه به مکه و مدینه و سپس شهرهای بزرگتر مانند بغداد، قسطنطنیه و دمشق گسترش یافت. قهوه خانه ها در اطراف دانشگاه های مذهبی مانند ازهر قاهره و سپس حلب و استانبول به وجود آمدند. با توجه به اثرات محرک قهوه،این نوشیدنی در مکه در سال 1511 و در قاهره در سال 1532 ممنوع شد. اما در آن زمان در سراسر جهان اسلام رایج شده بود. در واقع قهوه پس از مدت کوتاهی به مکه و مدینه و سپس شهرهای بزرگتر مانند بغداد، قسطنطنیه و دمشق گسترش یافت. قهوه خانه ها در اطراف دانشگاه مذهبی ازهر قاهره و سپس حلب و استانبول به وجود آمدند.

 در این نوشته نگاهی به انواع مختلف قهوه که می توانید در قاره های مختلف جهان پیدا کنید، می اندازیم:

انواع مختلف قهوه در جهان

قهوه آفریقا

آفریقا زادگاه قهوه است، بنابراین جای تعجب نیست که تقریباً هر کشور آفریقای مرکزی آن را پرورش می دهد. این قاره شامل هشت کشور از 25 صادر کننده برتر قهوه در جهان است : اتیوپی، اوگاندا، ساحل عاج، کنیا، تانزانیا، کامرون، ماداگاسکار و گابن.

قهوه کنیا به دلیل ترکیب منحصر به فرد این کشور از آب و هوا، خاک و ارتفاعات، به عنوان قهوه ای محبوب در میان طرفداران قهوه ظاهر شده است. اما، به گفته جف تیلور ( روستر برتر  سال 2009 مجله Roast )، چیزی که واقعاً قهوه کنیایی را متفاوت می کند، تنوع درختانی است که در ترکیب آن استفاده می کنند.

او توضیح می دهد: «مزارع کنیا اغلب از ترکیبی از انواعی دان به نام SL-28 و SL-34 استفاده می کنند، که هر سال قهوه ای استثنایی تولید می کند. آنها در ابتدا  دهه‌ ها پیش با هدف های درمانی در برابر بیماری های مختلف ساخته شدند. اما آنها از نظر طعم نیز استثنایی بودند.

قهوه آسیا

مسلماً عجیب‌ ترین و گران‌ ترین قهوه ای که تاکنون نمونه‌ برداری شده از جنوب شرق آسیا، به‌ ویژه اندونزی، فیلیپین و تایلند سرچشمه می‌ گیرد. در آنجا، کوپی لواک (معروف به قهوه سیوت پوپ) را خواهید یافت که یکی از کم طرفدار ترین قهوه‌ های جهان است.

نحوه عملکرد آن به این صورت است: گربه زباد آسیایی از شیرین ترین گیلاس های قهوه ای که می توانند پیدا کنند تغذیه می کنند. این دانه‌ ها پس از تخمیر در معده، از طریق دستگاه گوارش سیوت حرکت میکنند، جایی که آنزیم‌ ها پروتئین‌ هایی را تجزیه می‌ کنند و طعم تلخ قهوه را به آن میبخشند. پس از مدفوع حیوان، دانه‌ های هضم نشده برداشت می‌ شوند، شسته میشوند، در آفتاب خشک میشوند، برشته میشوند و به‌ عنوان سیوت پوپ فروخته میشوند. دانه های حذف شده سیوت در مقایسه با سایر دانه های قهوه لذیذ پروتئین، باکتری و ترکیبات متفاوت کمتری دارند. عطر و پیچیدگی دانه‌ ها قهوه‌ ای، با رایحه‌ های شکلاتی و طعمی فوق‌ العاده لطیف تولید میکند.

برای بعضی از طرفداران قهوه این نوع از قهوه کمی شبیه چای رقیق شده است. به هر حال سیوت پوپ یک فنجان بسیار گران است. متاسفانه، سیوت های وحشی به طور فزاینده ای شکار می شوند ، در قفس قرار می گیرند و از دانه های قهوه تغذیه می شوند تا این ترکیب مد روز در مقیاس انبوه تولید شود. گروه‌ های حمایت از حیوانات به این رفتار غیرانسانی اعتراض کرده‌ اند و برخی از حامیان محیط زیست معتقدند که این تقاضا می‌ تواند جمعیت وحشی Civet را تهدید کند. حقیقت این است که قهوه‌ های آسیایی بسیار بهتری وجود دارند که طعم تلخ نقض حقوق حیوانات را ندارند.

 قهوه جامائیکا / کارائیب

جمهوری دومینیکن و هائیتی تنها کشورهای حوزه کارائیب هستند که در بین 30 کشور برتر تولید کننده قهوه در جهان قرار دارند و به ترتیب در رتبه های 27 و 28 قرار دارند. به دلیل وسعت، ارتفاع یا آب و هوای جزایر، کارائیب به سادگی نمی تواند از نظر کمیت با آفریقا، آسیا یا آمریکای لاتین رقابت کند. اما، برای برخی از علاقه مندان به جاوا، کیفیت برخی از انواع قهوه کارائیب بسیار بالاست و جزء دان های محبوب انهاست.

در آنجا، ترکیب هوای خنک، بارندگی زیاد، خاک غنی و زهکشی عالی؛ آب و هوای مناسبی را ایجاد می کند که منجر به قهوه ای صاف می شود که به دلیل طعم ملایم و تقریباً شیرین آن مشهور است. قهوه Blue Mountain به شدت توسط هیئت صنعت قهوه جامائیکا بررسی می شود و بر کشت، کیفیت و محدوده های جغرافیایی آن نظارت می کند.

قهوه در آمریکای جنوبی / آمریکای مرکزی

تقریباً همه کشورهای آمریکای لاتین قهوه صادر می کنند، برزیل، کلمبیا، هندوراس، مکزیک و گواتمالا همگی در بین 10 کشور برتر از نظرتولید سالانه در این رتبه بندی قرار دارند. 

اما پاناما با وجود تولید کم در سال، در حدود یک دهه گذشته به عنوان یکی از محبوب ترین بازارهای قهوه در جهان ظاهر شده است. به گفته جف تیلور، موفقیت این منطقه را می توان به کشف گونه ای به نام گیشا در سال 2004 نسبت داد که بومی اتیوپی است. چندی پیش یکی از محققان دز مینه قهوه این دان را در حال رشد در مزرعه ای در این منطقه کشف کرد. 

قهوه در اروپا

هیچ کشوری در اروپا وجود ندارد که به کشت قهوه معروف باشد. اما دم کردنش؟ ایتالیا، زادگاه اسپرسو و کاپوچینو، این فرآیند را به یک شکل هنری ارتقا داده است. و نوشیدن آن در کافه های فضای باز به یکی از جنبه های اساسی سفر و زندگی روزمره اروپایی تبدیل شده است.

اولین اختراع اسپرسوساز در سال 1884 به آنجلو موریوندو صادر شد. اما فرانچسکو ایلی مجارستانی تبار بود که اولین دستگاه قهوه ساز اتوماتیک را اختراع کرد که هوای فشرده را جایگزین بخار کرد. او همچنین سیستم بسته‌بندی را ابداع کرد که در آن قوطی‌های قهوه با گازهای خنثی به جای هوای تحت فشار پر می‌شدند، که به برند illy مستقر در تریست اجازه داد تا در سراسر ایتالیا فروخته شود.

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *